Geschreven update 2 april 2026 (met foto’s)

Bon dia!

Welkom bij de geschreven versie van onze update.
Om maar direct met de deur in huis te vallen; Hielke woont in Nederland!

Het was zo koud!!

Half december kregen we bericht dat er per februari een plek voor hem was om te wonen, dus we zijn direct begonnen met de voorbereidingen. Zijn hele kamer hebben we doorgewerkt en kritisch gekeken naar wat er mee moest naar Nederland. En zo zijn hij en ik samen op 3 februari vertrokken. Inmiddels woont hij daar al bijna twee maanden en hij doet het geweldig! Afgelopen maandag had hij een intakegesprek bij het Deltion College voor de opleiding Immersive Designer and Developer en… hij is aangenomen!! Dus per september zal hij daar gaan starten en wordt hij een echte student!

Gek hoor, met z’n tweeën in Nederland zijn…

Jorian zit ook in een heel bijzondere tijd. Hij is in januari met zijn DTS begonnen en is afgelopen zaterdag vertrokken voor zijn outreach. Daarvoor reist hij 8 weken door Europa om op verschillende plaatsen te helpen bij lokale missionaries, maar ook om straatevangelisatie te doen. We horen nu al mooie verhalen en we zijn heel trots op hem. Je kunt zijn reis volgen via een whatsapp groep. Scan de QR code hieronder om daarin te komen.

Tja, en toen waren Erik en ik met z’n tweeën… We missen de jongens erg en dat is dus best wel even wennen, en ook niet altijd leuk. Ik heb de tijd in Nederland als pittig ervaren. Er moest veel geregeld worden en het afscheid hing me de hele tijd boven het hoofd. Ik denk dat het in de trein naar Schiphol stappen en Hielke op het station achter laten één van de moeilijkste dingen is geweest in mijn leven die ik heb moeten doen. Gelukkig was er een hele aardige mevrouw die me een mandarijntje gaf omdat ik zo moest huilen… Maar wat een zegen om nu te mogen merken dat hij het zo goed doet!
Erik vond de tijd alleen in Aruba ook wel lastig, vooral de eerste week. Daarna heeft hij het druk gehad met allerlei gasten die kwamen en werkzaamheden die zijn aandacht opeisten, zodat er wat afleiding was. Maar leuk is anders, zal ik maar zeggen. 
Inmiddels ben ik alweer een maand thuis en zijn we in een hele andere fase van ons leven beland. Hoewel het niet leuk is om je kinderen te missen, is het toch ook wel bijzonder om samen op ontdekkingstocht te kunnen gaan. We zijn benieuwd hoe deze fase eruit gaat zien.
Erik is ook nog eens aan zijn 50e levensjaar begonnen, vorige week. 🙂

Happy birthday Erik @ Cas di Oracion


We zijn in de afgelopen maanden weer lekker bezig geweest. Een paar weken geleden hadden we het genoegen om in een kerk in Aruba te vertellen over het werk dat we doen. Deze kerk gaat ons ook financieel steunen, en het was fijn om daar mensen te spreken en te mogen vertellen.
Ondertussen ben ik zelf ook sinds oktober bezig met een andere kerk om samen in 1 jaar de hele bijbel te lezen in chronologisch volgorde. Ik stuur elke week de planning rond en om de paar weken komen we bij elkaar om te praten over wat we hebben gelezen.

Het hebben van een basis voor YWAM heeft onze werkzaamheden wel echt veranderd. We besteden nu meer tijd aan administratie, schoonmaken en mailen met mensen die komen helpen. Inmiddels hebben we ook 6 stapelbedden, waarvan er al 3 staan. We zijn plannen aan met maken voor de verdere ontwikkeling van de basis en de activiteiten die we daar kunnen gaan houden. Al met al een bijzondere tijd om mee te maken!

Dornasol kolibrie op de basis

Met La Sala gaan we nu elke dinsdag middag de straat op om de vrouwen daar te ontmoeten. We nemen koffie mee en wat lekkers en spreken per week tussen de 30 en 40 vrouwen. Doordat we nu geen locatie meer hebben merken we dat we meer vrouwen bereiken. Dit heeft ervoor gezorgd dat we in de toekomst, ook als we een locatie hebben, toch structureel de straat op willen blijven gaan om contacten te leggen. 
De fondsenwerving voor een eigen locatie gaat gewoon door. Erik’s nichtje Ilse had een mooi initiatief. Ze had een plek op een boekenmarkt en in plaats van dat ze de boeken verkocht liet ze mensen een donatie overmaken voor La Sala. Wat een zegen! Mocht je zelf ook zo iets willen doen, laat ons weten of je wat van ons nodig hebt.
Op 21 april organiseren we een stranddag voor de vrouwen. De meeste komen San Nicolas niet uit, dus een middagje strand met een picknick is voor hen een uitje! Willen jullie bidden voor de voorbereidingen en voor die dag zelf?

Met vrijwilligers de straat op om de vrouwen te spreken.

Met onze ministrie van de voedseldistributie mogen we nog steeds gebruik maken van de locatie van het Rode Kruis in San Nicolas. (deze zaterdag toevallig even een keer niet, maar dan gaan we gewoon op straat staan) In het begin nadat we de locatie niet meer konden gebruiken was de groep wat kleiner geworden. Blijkbaar had toch niet iedereen de locatiewissel goed meegekregen. Inmiddels zijn we weer op volle sterkte en weet iedereen ons te vinden. We merken wel dat de mensen echt ouder worden. We zien meer zieke mensen, meer ziekenhuisopnames (waar we bij voorkeur dan een keer op bezoek gaan) en ook meer overlijdens. Mogelijk dat de hulpvraag van deze mensen in de komende tijd toch meer gaat veranderen. Daar zullen we ons wel wat op moeten voorbereiden. 

De komende maanden staat er ook weer van alles op stapel. Volgende week komt er een jonge vrouw uit Amerika, Amber, die voor minstens 3 maanden ons komt helpen. We willen echt gaan proberen om de vrijwilligers visas er door te krijgen bij de regering, want mogelijk wil ze langer blijven als staflid. Bid hier alsjeblieft ook voor, dit is echt een noodzakelijke stap voor de verdere ontwikkeling van de basis. Met deze nieuwe vorm van visas zou het mogelijk zijn voor mensen om voor een langere periode te komen, wat voor ons echt nodig is.
Komende week komt er ook een oud studentevereniginggenoot van ons naar Aruba. Haar naam is Tanny en ze heeft een stichting die ‘Together we Stand’ heet. Met deze stichting wil ze in de toekomst teams sturen die ons hier komen helpen met verschillende activiteiten. We kijken er naar uit om haar een beetje van Aruba en ons werk te laten zien.
Vervolgens komen er later in April ook nog mensen van de commissie Hart voor de Wereld van de CGK Zwolle. Dit zijn de mensen die contactpersonen zijn voor de uitgezonden gemeenteleden van de kerk, en zij komen hier ook kijken wat we doen. Heel bijzonder dat ze zo ver gaan reizen om ons hier te bezoeken! We voelen ons rijk gezegend, en echt gezien.

Morgen is het Goede Vrijdag. We gaan die dag beginnen met een wandeling naar de top van de Jamanota, samen met onze Noorse gasten en mensen van Aruba die bij YWAM betrokken zijn. Bovenop zullen we samen avondmaal vieren en bidden voor het eiland.

We wensen jullie allemaal een gezegend Paasweekend.

Liefs, ook van Erik,
Hanneke